O

Welkom op deze site van Menno Versteeg!

Op deze pagina's zult u regelmatig stukjes tegenkomen. Soms vreemd, soms direct verhelderend maar altijd met inhoud. Net als in de stukjes van mijn andere site is er geen volgorde.

De inhoud van deze pagina is vers geschreven. Sommige onderwerpen zullen in een latere versie geschrapt of veranderd worden.

 

Ode aan meneer van Trigt

Meneer van Trigt was iemand die er uitzag als een ambtenaar en wel van het nare model. Maar ook bij hem was het zo dat schijn bedroog.

Ik volgde bij hem het vak bedrijfskunde en deze man trok mijn aandacht door zijn verstandige praat. In één van zijn eerste lessen had hij het over redenen waarom mensen iets doen.

Hij vertelde ons dat er altijd drie redenen zijn waarom mensen iets doen:

Met dit rijtje raakte hij aan iets wat heel belangrijk is voor het begrijpen van de ander maar ook van onszelf! De ogenschijnlijke reden is de reden die er lijkt te zijn. De opgegeven reden is ... precies. En van de ware reden wist hij te vertellen: "daar komen we nooit achter"!

Daar komen we nooit achter...

Jeetje! Wat nu? De ware reden daar komen we nooit achter....Hetzelfde geldt voor de waarheid. Een groot dichter schreef ooit: "lees maar er staat niet wat er staat". Tijd voor complete verwarring? Nee. De kunnen de ware reden vaak wel steeds beter in kaart brengen. Maar volledig, nee dat gaat niet lukken.

Ditzelfde geldt voor onszelf en voor onze mogelijkheden. In deze stukjes wil ik u uitdagen om te ontdekken en dat geldt zeker ook voor de workshop. Er valt altijd iets te vinden, maar volledigheid is een illusie.

 

De hardware en de software

In het vorige stukje raakten we even de "computer" of de architectuur aan - een vat vol verrassingen waarvan af en toe een geheimpje van prijsgegeven wordt.

Nou zijn computers zonder software niks en dat geldt voor ons ook. Kennis wordt ons op allerlei manieren aangereikt of opgepikt en bepaalt in belangrijke mate ons functioneren.

Computers met "foute"software werken niet zo fantastisch of soms gewoon niet. Ook mensen zijn vaak voorzien van teveel disfunctionele kennis.

Disfunctionele kennis!

Terwijl ik dit aan het schrijven ben rijpen er allerlei zaken. Ik zie ook wel dat er hier en daar zinnetjes aanwezig zijn die niet helemaal lopen, maar daar laat ik me niet door van de wijs brengen.

Wat is me duidellijk geworden? Ieder mens zit vol met al dan niet ontdekte talenten. De vraag dringt zich op: "waarom komt de ene mens tot groei en tot rijpheid en de ander niet?".

De tuin geeft me antwoord. Achter me bloeit momenteel een prachtige rozenstruik en deze vertelt een groot gedeelte van mijn verhaal. De genetische samenstelling van deze plant is goed. Dit is de architectuur.

Toch is de plant mooi geworden door het denkwerk van de tuinier. Nu wordt het verhaal echt simpel. De tuinier laat voor de plant het goede toe: snoeien, bemesten, licht, water enz..

Tevens probeert hij het slechte te weren: bladluis, overwoekering enz...

Belangrijke conclusie:

Deze plant groeit en bloeit door wat we toelaten en uitsluiten!

 

Bestaat het woord tuinier zoals ik het gebruik eigenlijk wel?

Dat kan me geen moer schelen. Als het niet bestond, nou dan bestaat het nu. Ik ga verder met disfunctionele kennis. Het verhaal van de roos vertelde ons veel over het nut van toelaten en uitsluiten.

Disfunctionele kennis sluit het goede uit. Tijd voor een zijsprongetje. Vandaag ga ik het over fysiotherapeut Ad hebben. Ik kende hem van de eerste golfclub waar ik lid was. Hij was een matige golfer en vaak ook een matige denker maar ook Ad mag aan deze optocht der wijsheid deelnemen want hij reikte me ooit een fantastisch inzicht aan.

Ad behandelde veel sportblessures. Ooit schreef hij iets in het clubblaadje over de oorzaak: "veel kwetsures ontstaan door het uitvoeren van een technisch niet correcte handeling die eindeloos herhaald wordt".

Wat proefde ik hieruit? Menselijke geneigdheid om door te gaan met iets dat pijn doet. Sommigen gaan hierin zo ver dat er blijvende schade uit voortvloeit!

Dit verhaaltje ging over lichamelijke klachten maar er is een flinke overeenkomst met het geestelijke broertje of zusje. Kort door de bocht: heb je pijn, dan word je gewaarschuwd dat je iets verkeerd doet!

Even van de hak op de tak! Dankbaarheid...

Dit schoot me vanmiddag te binnen en ik wil dit verder laten rijpen. Ooit...heel lang geleden had ik met iemand een pittige discussie over dankbaarheid. Vanmiddag dacht ik hier nog eens over en het begrip dankbaarheid kreeg toch weer wat toegevoegd. Mensen die in hun basishouding dankbaar zijn, zijn bereid om andere mensen in hun geestelijke wereld toe te laten. Ze waarderen met hun dank hetgeen de ander probeert toe te voegen. Nou zijn er ook mensen die als grondhouding "ondankbaarheid"hebben. Dat is niet alleen sneu voor degene die hen wat wil geven maar vooral voor het ondankbare type zelf. Waarom? Ondankbare mensen laten liever geen nieuwe inzichten toe. Zo. Veel te kort door de bocht maar dat trek ik wel weer recht. Smiley

 

Waar je je aandacht op richt groeit..

Dit geldt voor zowel positieve als negatieve zaken. Vandaag wil ik het hebben over de net-goed-mensen. Eigenlijk is het nog niet eens een soort mensen maar een type gedrag. Gedrag heeft het grote voordeel dat het aan te leren valt maar vooral dat het ook af te leren is.

"net goed" wordt er vaak geroepen door omstanders wanneer er over leed verteld wordt dat een wat minder populair figuur overkomen is. Raar gedrag. Hen is niks aangedaan en toch genieten ze van dit leed. Maar het is nog erger. Door te hopen op leed bij anderen ben je met leed bezig en waar je je aandacht op richt dat groeit en groeiend leed daar zit niemand op te wachten, toch? Wat gij niet wilt dat u geschiedt wens dat ook een ander niet.

Eerlijk en open???

Veel mensen vinden zichzelf eerlijk en open. We zijn het niet. Vandaag haal ik van Kooten & de Bie naar de voorgrond. In hun leerzame nummer "zoek jezelf broeder" komt het zinnetje voor: "en met make-up van oor tot oor, stelt zijn vrouw een ander voor en ....". We ruiken niet naar onszelf maar naar zeep of parfum, mannen proberen kaalheid te maskeren en grijs haar hebben is ook uit den boze. Moet ik doorgaan? Figuurcorrigerende kleding, gebleekte tanden, gezond ogende bruine huid, o ja en kleding.. want de oermens was toch bloot??? Nee, we laten ons niet kennen! Letterlijk. En vrolijk overkomen. Ooit kwam ik een dame tegen waarvan ik wist dat ze nog zeer kort te leven had. Ik wilde haar steunen en opende met de vraag: "hoe gaat het met u?". Het antwoord was verbijsterend: "uitstekend!!". Ik keek haar aan en even later barste ze in huilen uit. De facade was gevallen en daarna konden we een heel mooi gesprek hebben.

Waar wil je naar toe Menno?

We wonen in een lichaam en hebben een geest waarvan we de mogelijkheden nauwelijks kennen. We gaan om met mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Niets is echt zeker en niets is echt duidelijk. Is dat duidelijk? In dit onduidelijke leven schiet de fantasie ons te hulp. Fantastie kan ons helpen maar kan ons ook breken. Wanneer u dit snapt dan zult u minder zwaar aan gedachtes tillen. Ik heb gezegd.

1000 redenen om iets niet te doen

Ik heb een oplossingsgerichte instelling: zodra er ergens een probleem is dan probeer ik te denken over een oplossing. Wordt deze hulp altijd met gejuich ontvangen en gaat men vol goede moed een beter pad op? Nee, meestal niet. Wel klagen, liever niks veranderen. Ik heb ooit een verstandig iemand horen zeggen: " Als je de dingen doet zoals je ze altijd gedaan hebt, dan krijg je de resultaten zoals je ze altijd gehad hebt".

Helaas is deze wijsheid slechts tot weinigen doorgedrongen. Waarom worden aangereikte oplossingen zelden gebruikt? Ik denk dat het met twee dingen te maken heeft: ongeloof en trots.

De belangrijkste factor is denk ik trots. Velen voelen zich gekleineerd door degene die met een helder alternatief komt. Immers zij zijn vaak na maanden tobben niet veel verder gekomen. Volkomen misplaatst. De gulle gever of geefster van een oplossing wordt met argwaan bejegend in plaats van met dankbaarheid.

Terwijl ik dit typ denk ik weer aan Innuendo. Voorwaarde voor groot worden is : "surrender your ego". Swallow your pride. Je trots even aan de kant zetten. Schaamte is de grootste hinderpaal voor verandering.

Het ene onderwerp is nog niet eens echt uitgediept of het volgende komt alweer aanwaaien.

 

Beoordelingsfouten

Hier leerde ik ooit het één en ander over tijdens een managementcursus die ik volgde en ook tijdens mijn rechtenstudie (die ik niet afmaakte).

Misschien ga ik dat nog eens wat nader opzoeken en wellicht zal ik dit stukje met een rood hoofd moeten corrigeren. Hoewel ... valt denk ik wel mee.

Waar ik nu over ga schrijven is de attributie-theorie. Blijf erbij. Het is eenvoudig te snappen.

Eerst een voorbeeldje. Er is iemand die regelmatig met een slordig kapsel rondloopt. Op basis van één eigenschap worden er conclusies getrokken over deze persoon. Zijn haar zit slordig dusssss hij zal wel met alles slordig zijn. Oplichters maken veel gebruik van deze onderontwikkelde manier van oordelen. Zij zorgen dat ze er keurig uitzien en goed verzorgd zijn. Het oordeel van de ... is dan: "o, wat een keurige man! die zal wel betrouwbaar zijn!!.

De fantasie vult op grond van een enkele waarneming het complete plaatje in. Misschien volgen er binnenkort nog wat onderwerpjes uit deze categorie. Een juist oordeel is onmogelijk maar onvoldoende onderbouwde oordelen brengen u op een dwaalspoor. En dat willen we niet.

De manifeste klacht!

Ook geleerd van meneer van Trigt. Maar kerel, je hebt al een ode dus ik stop nu met danken.

De heer van T. had het ook eens over manifeste klachten. Een mooi onderwerp in de categorie: het is niet wat het lijkt te zijn.

"Bah, wat is de koffie hier toch goor!!!". Er wordt geklaagd en de directie stelt een onderzoek in. De leverancier van de koffie behoort tot de topblenders. De apparatuur is perfect en schoon en het personeel dat de koffie maakt is deskundig en toegewijd. En hoe de directie ook proeft ... de koffie is perfect.

De klacht is geen klacht over de koffie maar een manifeste klacht. Werknemers hebben onvrede over een onderwerp waar ze niet over durven of willen klagen dus klagen ze daar niet over, maar over iets anders. In dit geval de koffie. Interessant niet? Altijd maar op zoek naar de ware oorzaak...

 

Duidelijke taal!

Okay, er zijn nu een aantal onderwerpen aan de orde geweest die omgeven waren door onduidelijkheid. Vandaag wil ik daar graag taal aan toevoegen. Niet alleen is het zo dat sommige woorden veel vaak totaal verschillende betekenissen hebben. Een woordje wat me nu te binnen schiet is bijvoorbeeld: band. Een snelle blik op mijn zoekmachine levert met gemak 10 betekenissen op variërend tussen zo'n ding waar uw fiets of auto op rijdt tot een muziekgroep.

In officiële betekenissen zit dus al veel diversiteit. Vaak is er ook een grote mate van ondeskundigheid van degene die het woord gebruikt. Zo had ik ooit een klant die een imperium op zijn dak wilde. Hij bedoelde een imperiaal op het dak van zijn auto. Alleen de betekenis van een woord kan dus al tot verwarring leiden. (leiden, lijden, Leiden)

Maar ook de manier waarop iets gezegd wordt maakt al verschil. Zegt u gewoon tegen iemand: "je bent goed bezig". Of zegt u hetzelfde op exact dezelfde toon en u lacht erbij of u schudt terwijl u dit zegt met uw hoofd dan wordt deze uiting totaal anders uitgelegd.

En nog wat... taal is niet compleet. Als ik de kamer waarin ik nu aan het typen ben wil beschrijven dan heb ik zeer veel tekst nodig voor een klein beetje correcte indruk en dat ligt natuurlijk niet aan mij....

Dus.... taal maakt het leven ook niet duidelijker en dan heb ik het nog niet eens over Babylon gehad.

 

Zo...het begint duidelijk te worden

 

Stress!

Okay... ik maak nu even geen bruggetje hoewel een dergelijk hulpmiddel in een latere versie niet zal ontbreken. Aanleiding voor dit onderwerp is het gesprek dat ik vanmiddag had, waarbij de vraag gesteld werd: "Menno... jij bent altijd zo relaxed... heb jij nooit stress".

Zeker wel! En ik heb soms ook last van stress. Maar dan doe ik er wat aan. Maar wat is eigenlijk stress? Zenuwachtigheid? Nee. Drukkende gevoelens? Ook niet.

Stress is de energie die het kost om van de ene situatie naar de andere te schakelen zo leerde ik ooit. Ik kijk dit later na maar dat mag u natuurlijk ook zelf doen.

Kan iemand last hebben van stress? Zeker wel, ik ook. Last treedt bij mij op wanneer de hoeveelheid energie die gevraagd wordt voor een verandering aan de (te) hoge kant wordt. Ik maakte nooit zelf mijn websites en sta er nu min of meer alleen voor waarbij ik mezelf bijna moet forceren om mijn aandacht erbij te houden. In dit forceren - tegen je limiet zitten - zit de last.

Is er iets aan de last te doen? Zeker wel. Er zijn altijd vele wegen die naar Rome leiden. Wanneer de energie die ik nodig heb met mijn methode hinderlijk/drukkend wordt dan kan ik er domweg voor kiezen om het doel op een andere manier te bereiken.

Het werk uitbesteden bijvoorbeeld. Iemand om hulp vragen. Zoeken naar een gemakkelijk programma. Een Youtube filmpje bekijken. Zat mogelijkheden om met een beetje anders hetzelfde resultaat te bereiken. Met minder last en meer plezier. Zeker wel. En blijft dit stukje in deze vorm bestaan???

 

De echoput van het gelijk

Deze uitdrukking hoorde ik in "de wereld draait door". Hij is echter zo treffend en aansluitend op de eerdere stukjes dat ik geen moeite ga doen om het wiel opnieuw uit te vinden.

Zoals gesteld is er in het leven weinig duidelijk en zeer veel voor meerdere uitleg vatbaar. Gevolg hiervan is dat velen op zoek gaan naar (schijn-)zekerheid. Eén van de wegen die tot een sterker gevoel van zekerheid leidt is verbinding.

Verbinding kan tot veel moois en goeds leiden. Vrienden en kennissen kunnen veel toevoegen aan elkaars leven en vormen een mini-gemeenschap waarbij men voor elkaar iets kan en wil betekenen.

Toch kan men zich ook met de verkeerden verbinden en uitgroeien tot onderdeel van een groep die elkaar nakakelt. Omgaan met mensen die in te grote mate gelijkgestemd zijn is vergelijkbaar met een piano waarbij alle toetsen dezelfde toon voortbrengen. Hier valt geen muziek mee te maken. Duidelijk?

 

Versieren!

Nee, er volgt nu geen mini-cursus, maar ik benoem dit onderwerp omdat succesvolle "versierders" vaak gebruik maken van de behoefte aan zekerheid. Zoals in het vorige stukje gesteld: dit gevoel probeert men vaak te versterken door verbinding. Natuurlijk is het zo dat iemand die om deze reden verbinding zoekt niet zit te wachten op nog meer onbekend terrein. Wat gebeurt er nou met deze truc? Zij bestelt cola, hij ook. Zij vindt het warm, hij ook. Zij geeft aan dat ze graag op het strand loopt.. hij is er ook dol op. Dit kopieergedrag geeft vertrouwen. Immers, iemand met dezelfde interesses als jezelf dat kan toch niet slecht zijn???

In de verkoopkunde wordt trouwens hetzelfde trucje toegepast. Een pietluttige koopt niet graag bij een sloddervos dus... wordt er door een goede verkoper pietluttigheid vastgesteld dan wordt dit met dito gedrag beantwoord.

Wat is nou het pijnlijke aan dit alles? Ik ga het u zeggen. Lekker kort door de bocht!! Mensen die zekerheid willen zijn gemakkelijke slachtoffers.

 

Het roer om?

Ik ben altijd een groot fan van de Formule 1 geweest en ik heb er ook veel van geleerd. In ieder geval van één ex-wereldkampioen: Sir Jackie Stewart. Hij was actief in een tijd waarin sterven op het circuit er nog gewoon bijhoorde.

Een belangrijke reden voor zijn snelheid en geringe aantal ongelukken ligt besloten in zijn race-filosofie, welke ook op het leven toegepast kan worden.

Wat propageerde hij? Geleidelijkheid... geen plotselinge bewegingen. Tijdens cursussen die hij gaf plakte hij een asbak op het dashboard. In die asbak bevond zich een knikker. Bij een wilde beweging van de auto verliet de knikker de asbak en maakte dit glazen bolletje duideliijk dat men iets te woest geweest was.

Te heftige bewegingen verstoren meer dan dat ze opleveren. Wie plotseling aan het roer van een zeilboot trekt slaat om. Vragen?

 

De kunst van het luisteren...

komt

Vandaag college trots/belediging

Zij is in haar kuif gepikt, hij is op zijn teentjes getrapt, in zijn/haar wiek geschoten. Tal van uitdrukkingen zijn er voor beledigd zijn.

Te veel mensen zijn snel beledigd. Is dat erg? Zeker wel. Het is te sterk om te zeggen dat wijsheid verdwijnt waar trots verschijnt, maar er zit toch wel wat in.

Je beledigd voelen is een filter. Door dit filter op de voorgrond te plaatsen dringt de vraag of opmerking van de ander nauwelijks door.

Het volgende voorbeeld bevat grof taalgebruik!

Vroeger knapte ik zelf voor de hobby oude auto's op, waarbij het opnieuw spuiten ook voorkwam. Ik deed alles zelf. Voor het spuiten was ik bezig om met een doek in combinatie met ontvetter om dit voertuig vetvrij te maken. Terwijl ik hiermee bezig was werd er op woeste toon iets tegen me gezegd: "hee, lummel...dat doe je helemaal verkeerd! ". De meesten zouden in dit geval boos geworden zijn en deze kerel verder genegeerd hebben of erger. Dat deed ik niet. "vakman! , vertel me wat deze stumper zo verkeerd doet"luidde mijn reactie. Hij legde mij uit dat ik sommige plekken 3x ontvette en andere plekken oversloeg doordat ik geen systeem had.

"je hebt nog gelijk ook" zei ik en voegde daar nog een grof woord aan toe. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Hij kon mijn openheid waarderen en sinds die tijd konden we elkaar dingen zeggen zonder dat het filter van belediging de eigenlijke informatie wegving.

De boodschap is belangrijker voor mij dan de verpakking. Blijkt er geen boodschap te zijn maar alleen azijn dan weet ik daar ook wel raad mee. Ik heb ook een beëdiging in belediging.

 

Lekker - gevaarlijk!

Regelmatig kom ik mensen tegen die zich iets raars hebben voorgenomen. Alles wat ze doen moet lekker, leuk, gemakkelijk en pijnloos zijn.

Ooit liep ik met iemand op de golfbaan die op klagelijke wijze duidelijk maakte dat hij "verging van de dorst....". Om van het geklaag af te zijn bood ik hem mijn flesje water aan. "water, o nee, dat lust ik niet. Heb je niet iets van cola??". De keer daarop "verging hij van de honger" maar een aangeboden boterham met kaas...nee, bah!

Velen willen behoeftes bevredigen maar wel met veel noten op de zang. Bear Grylls drinkt in de woestijn zijn eigen urine als het niet anders kan. Hij overleeft de meest bizarre situaties omdat hij niet gehinderd wordt door hoge eisen van comfort en smaak. Hij eet larven en wortels van planten wanneer hij honger heeft. Hij is niet de enige die zijn verstand gebruikt en zijn eisenpakket overboord gooit. Elco Brinkman zei ooit: "als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan". Zo denk ik ook. Spiering is vis als er niets anders is.

 

"automatische reacties..."

Het lijkt handig! Er gebeurt iets en je hebt van tevoren al bedacht hoe je gaat reageren. Een manier van handelen waarbij allemaal knopjes gemaakt zijn: als dit ... dan . Deze knopjes worden ook wel "buttons"genoemd.

Toch heb ik ernstige bedenkingen tegen te veel buttons. En ja, dit is weer vers geschreven dus ik ga al schrijvende mijn bedenkingen onder woorden proberen te brengen.

In mijn jeugd heb ik veel gecollecteerd. Vaak wilde men ondanks mijn sympathieke verschijning liever niks geven. Om toch de schijn van vriendelijk zijn op te houden beriep men zich met grote regelmaat op smoesjes: "o ja, ik zie het al! De SIMAVI daar hebben we net naar gegireerd!" of "ze zijn hier net geweest". Ook op andere terreinen kwamen geprogrammeerde smoesjes voor. Een vriend van mij die had geen geld voor een rijbewijs maar hij reed wel graag auto. Zodra hij door de politie aangehouden werd en er naar papieren gevraagd was reageerde hij heel kalm. Met een breed gebaar stak hij zijn hand in zijn binnenzak en constateerde dan tot zijn grote schrik dat hij het verkeerde jasje had aangetrokken. Bij het noteren van de gegevens gaf hij dan alle personalia van zijn broer op en die kwam dan een halve dag later op het bureau alles laten zien. Werkte altijd.

Mensen gebruiken dus buttons om anderen met een beproefd recept af te serveren waarbij het een sport wordt om de ander op het verkeerde been te zetten. Te vlotte reacties zijn verdacht.

Buttons werken goed met afpoeieren alleen afpoeieren als systeem houdt de kennis weg. Nog 1 voorbeeldje en dan ga ik naar het volgende punt. Iemand die niet lezen kan gebruikt vaak de button: ik ben mijn bril vergeten....Door dit smoesje is diegene misschien al 100 kansen misgelopen om van een geduldig iemand de grondbeginselen van het lezen te leren. Smoesjes/buttons sluiten ook het goede af. En dat willen we niet.

Door het gebruik van buttons wordt er niet echt gedacht of gewogen: pats de reactie is er zonder tussenkomst van de hersenen.

Spieren die niet getraind worden verslappen en hebben minder mogelijkheden. Dit geldt ook voor de bovenkamer.

Ik heb het vaak gezien: de grootste tobbers en depressievelingen zitten vol met automatische handelingen. Door het gebruik van de vaste patronen en reacties (saai!) blijft er veel tijd over.En hier zit hem nou vaak de kneep. Hun hele leven is gevuld met patroontjes en vaste reacties: de vrijgekomen tijd wordt vervolgens (kort door de bocht) gebruikt voor tobben en malen.

Emile Ratelband schreef in zijn boek Tjakka! over het doorbreken van patronen. Ik ben het volledig met hem eens dat dit een zeer nuttige en helende activiteit kan zijn en het is niet moeilijk. Gaat u altijd naar de Lidl, ga eens naar de Jumbo. Tankt u altijd Shell.... gaat u altijd op de fiets naar de kapper...lopen! Andere kapper.

Doe dit en niet 1 keer! U hersenen worden weer lekker aan het werk gezet en de tijd voor onzalige gedachtes verdwijnt. Ik ben afgelopen zondag op mijn 50cc Kymco scooter zonder navigatie van Veendam naar Leiden gereden. Het was een dol avontuur en getuigen kunnen verklaren dat ik totaal niet afgemat was door deze louterende reis. Buttons zijn voor machines. Denk en wordt mens.

Verandering in seconden...

Hoe je je voelt kan in enkele seconden veranderen. Sterker nog we kunnen daar zelf actief op ingrijpen wanneer dat gewenst is.

O ja? Ja! Vaak heb ik te horen gekregen dat mensen zich rot voelden. Er wordt tijdens het uitspreken van deze gemoedstoestand ervan uit gegaan dat gevoel niet gemakkelijk te wijzigen is. Echt wel!

Iemand die onder armoedige omstandigheden leeft en die te horen krijgt dat hij/zij de jackpot van de Staatsloterij gewonnen heeft zal echt geen maanden nodig hebben om enige vorm van blijdschap te ontwikkelen. Omgekeerd is het wanneer u blij met uw nieuwe fiets naar het winkelcentrum rijdt en na het doen van uw boodschapjes ontdekt dat de tweewieler gestolen is. Uw gevoel verandert in seconden.

Dit zijn wat milde voorbeeldjes die aangeven dat gevoel helemaal niet een vaststaand iets is: het omgekeerde is het geval.

Vaak zijn er echter geen van buitenaf komende zegeningen of vloeken die ons gemoed naar een ander niveau tillen dan wel drukken. Wat kunnen we dan doen? Enkele mogelijkheden:

Ik wil het nu even bij het laatste punt houden: ingrijpen. Zoals sommigen weten heb ik zeer veel dingen meegemaakt die als "traumatiserend" bestempeld zouden kunnen worden. Toch wordt ik gezien (en zo zie ik het zelf ook) als een goedgehumeurde stabiele persoonlijkheid. Hoe doe ik dat? Geen geheimen bij mij. U hoeft er geen workshop voor te volgen. Ik laat me niet meedrijven maar ik stuur.

En nee, ik ga niet op de vlucht. Ik drink niet en probeer ook vooral niet om het aanwezige nare weg te duwen. Wat je wegduwt krijg je terug alsof het aan een elastiek zit. Voor het beïnvloeden van stemming heb ik een gereedschapskist. Ik noem nu even een paar dingetjes die daar inzitten:

Er zijn er nog meer zoals u zult begrijpen. Nu ga ik iets moeilijks zeggen. Wanneer er een zwart druppeltje in de vorm van ellende is dan kunt u dit niet verwijderen. Voeg witte druppeltjes toe net zolang totdat het zwart zijn invloed verloren lijkt te hebben. Oplossen is de oplossing. Nogmaals: probeer het zwart niet te verwijderen want dan bent u met ellende bezig en zoals al eerder gezegd: waar je je aandacht op richt dat groeit.

 

Keuzemenu...

Vandaag eens even een paar woordjes wijden aan vrijheid. Als ik er over denk dreigt het een erg ingewikkeld stukje te worden. En als ik er nog meer over denk zou ik er een heel boek over kunnen schrijven. Dat doe ik voorlopig niet.

Ik licht er één facet uit: schaduwkanten van de vrijheid. De Nederlandse samenleving heeft zich ontworsteld aan veel vormen van gezag. De rol van de kerk veranderde, agenten verloren respect en het onderwijs werd democratischer om maar eens een paar dingen te noemen.

De maatschappij werd individueler en mensen en instituten die naar zo'n individu wezen werden al snel als reactionair bestempeld. En nu komt mijn punt!

Uitgangspunt voor velen werd: ik ben een vrij mens en ik laat me door jou niet de les lezen. En hier zit hem de kneep. Iedere opmerking die naar hen gemaakt wordt dreigt direct afgeserveerd te worden omdat hen zogenaamd de les gelezen wordt en dat laten ze niet over hun kant gaan!!! Oh Nee! Wie denken ze wel dat ze zijn? Ik doe toch zeker wat ik zelf wil! O!

Wat deze mensen doen is muren om zich heen bouwen. En wie een muur om zich heen bouwt is niet vrij maar juist gevangen....En dat vind ik nou het gevaarlijke: dit zijn de nieuwe onbereikbaren. Mensen met een verhoogde kans op ontsporing omdat ze zich niet laten waarschuwen.

Ik ga weer inkorten. Je kunt gerust naar anderen luisteren en hun mening in overweging nemen. Vervolgens beslis je in vrijheid zelf of je met die informatie wat doet of niet. Is dit stukje klaar? Nee, maar ik ben toch zo vrij om het alvast te plaatsen. Wie oren heeft die hore.